Op 20 juli 2026 lanceerde de Europese Commissie het register voor digitale productpaspoorten en een testomgeving. Dit is een belangrijke operationele mijlpaal: de infrastructuur voor het registreren van identificatiegegevens voor productpaspoorten is nu operationeel en toegankelijk via een gebruikersinterface of een API. Dit betekent echter niet dat elk T-shirt dat in Europa wordt verkocht, plotseling een paspoort nodig heeft.
Voor modebedrijven is het belangrijk onderscheid te maken tussen het horizontale systeem dat operationeel wordt en de sectorspecifieke regels voor textiel die nog in ontwikkeling zijn. De Commissie heeft textiel en kleding momenteel aangemerkt als prioritaire productgroep in het kader van de verordening inzake ecologisch ontwerp voor duurzame producten (ESPR). Volgens de indicatieve tijdlijn zal de gedelegeerde handeling voor textiel in het vierde kwartaal van 2027 worden vastgesteld, gevolgd door richtsnoeren en technische uitvoeringsmaatregelen. De planning kan nog wijzigen.
Wat een digitaal productpaspoort is
Een DPP is een digitale container voor informatie over een product, de onderdelen of de materialen ervan. Een fysieke drager—waarschijnlijk een QR-code of een vergelijkbare identificatiecode—koppelt het product aan die informatie. Afhankelijk van de uiteindelijke productspecifieke wetgeving kan het paspoort betrekking hebben op de identiteit, materialen, herkomst, reparatie en onderhoud, hergebruik, recycling, milieuprestaties en de marktdeelnemers die verantwoordelijk zijn voor het op de markt brengen van het product.
Het centrale register bevat niet noodzakelijkerwijs het volledige productdossier. De Commissie beschrijft een gedecentraliseerd model: de marktdeelnemer of een DPP-dienstverlener slaat de volledige informatie op, terwijl het register unieke identificatiegegevens en verplichte registratiemetadata vastlegt. Verschillende gebruikers kunnen uiteenlopende toegangsrechten krijgen. Een klant, een reparateur, een recycler en een markttoezichthouder zien niet noodzakelijkerwijs dezelfde gegevens.
Dit is van belang omdat een DPP meer is dan een nieuw labelontwerp. Het is een gestructureerd datasysteem dat gedurende de gehele levenscyclus gekoppeld moet blijven aan een daadwerkelijk fysiek product en aan betrouwbare bewijsvoering.
Wat is er in 2026 veranderd?
De belangrijkste verandering is eerder praktisch van aard dan specifiek voor de textielsector. Het register is operationeel en bedrijven kunnen de testomgeving, de documentatie en het implementatiemodel bekijken. De Commissie meldt dat er acht interoperabiliteitsnormen zijn ontwikkeld. Zes daarvan zijn reeds beschikbaar via nationale normalisatie-instellingen en er zijn verwijzingen naar de geharmoniseerde delen ervan gepubliceerd. Ze hebben betrekking op gebieden zoals unieke identificatoren, interoperabiliteit, datadragers, API's, uitwisselingsprotocollen en gegevensopslag.
Met andere woorden: het DPP verschuift van beleidsarchitectuur naar een werkende infrastructuur. Voor een klein modelabel biedt dit een waardevolle voorbereidingsperiode. Teams kunnen alvast beginnen met het ordenen van productgegevens, nog voordat deadlines voor naleving hen dwingen tot een overhaaste reconstructie van leveranciersdossiers, materiaalclaims en producthistorieken.
Wat nog niet is veranderd
De textielspecifieke vereisten voor het digitaal productpaspoort (DPP) staan nog niet vast. De gedelegeerde handeling zal de exacte gegevensvelden, de reikwijdte, de uitzonderingen, de regels voor datadragers en de toepassingsdata bepalen. Volgens de Commissie krijgen bedrijven een overgangsperiode van ten minste 18 maanden na de vaststelling van de relevante gedelegeerde handeling in het kader van de ESPR.
Dat betekent dat merken twee tegengestelde fouten moeten vermijden. De eerste is het onderwerp negeren totdat er een deadline in zicht komt. De tweede is het presenteren van een zelfgemaakte QR-pagina als een "aan de EU-regels voldoend digitaal productpaspoort", nog voordat de vereisten voor textiel vastliggen en zijn getoetst aan de definitieve wetgeving.
Voorbereiding is verstandig. Voorbarige beweringen over naleving zijn dat niet.
Een praktische voorbereidingslijst voor modemerken
1. Creëer één stabiele productidentiteit
Bepaal hoe elk product, model en elke variant wordt geïdentificeerd in de winkel, in documenten van leveranciers en in fulfilment-systemen. Als een zwart T-shirt in meerdere maten of productiebatches bestaat, leg dan vast welke informatie bij het model hoort en welke bij een specifiek exemplaar of een specifieke batch.
2. Stel een dossier met materieel bewijsmateriaal samen
Leg de vezelsamenstelling, de documentatie van leveranciers en de bron van elke duurzaamheidsclaim vast. Houd geverifieerde feiten gescheiden van schattingen en marketingtaal. Als een feit niet kan worden onderbouwd, presenteer het dan niet als bewijs.
3. Breng de levenscyclus van het product in kaart
Leg vast waar het artikel is geproduceerd, wie het op de EU-markt brengt, hoe het moet worden onderhouden en welke informatie kan bijdragen aan reparatie, hergebruik of recycling. Print-on-demand en uitbestede orderafhandeling nemen niet weg dat duidelijk moet zijn wie over welk deel van de gegevens beschikt.
4. Gebruik gestructureerde velden, niet alleen lopende tekst
Een prachtige pagina met het verhaal van het bedrijf is geen productdatasysteem. Sla kernkenmerken op in consistente velden die later kunnen worden geëxporteerd of aan een API kunnen worden gekoppeld. Verhalende content voor mensen kan boven op betrouwbare, machinaal leesbare gegevens staan, maar mag deze niet vervangen.
5. Zie de QR-code als een toegangspoort, niet als het paspoort zelf.
De code moet verwijzen naar actuele informatie, bestand zijn tegen wijzigingen aan de website en voldoen aan het toegangsmodel dat in de definitieve regels is vastgelegd. Druk geen permanente codes af voordat de identificator en de hostingarchitectuur stabiel zijn.
6. Bekijk het officiële textielproces
Volg de pagina van de Commissie over het digitaal productpaspoort (DPP) voor textiel en kleding, het proces rond gedelegeerde handelingen en de technische documentatie. Advies dat is opgesteld voordat de definitieve regels voor textiel vastliggen, moet altijd worden aangeduid als voorbereidend en niet als juridische bevestiging.
Waar AI kan helpen – en waar niet
AI-tools kunnen helpen bij het classificeren van leveranciersdocumenten, het opsporen van ontbrekende velden, het vertalen van toelichtingen voor klanten en het signaleren van inconsistenties in productgegevens. Ook kunnen ze het onderhoud van grote catalogi vereenvoudigen. AI kan echter van een niet-onderbouwde bewering geen bewijsstuk maken. Een door een model gegenereerde vezelsamenstelling, herkomstverklaring of milieuscore vormt geen betrouwbaar bewijs van naleving.
De nuttige rol van AI is derhalve operationeel: het ordenen, vergelijken en presenteren van geverifieerde gegevens, onder menselijke toetsing. De bron van waarheid blijft de onderliggende documentatie en de uiteindelijk toepasselijke wetgeving.
De Mythic Mode perspectief
Voor een onafhankelijk label kan transparantie meer zijn dan een toekomstige verplichting. Een zorgvuldig bijgehouden productgeschiedenis kan inzicht geven in materialen, onderhoud en productiekeuzes, zonder gebruik te maken van vage duurzaamheidsterminologie. Ook kan het de band tussen een fysiek kledingstuk en het bijbehorende digitale verhaal betekenisvoller maken. Ontdek Mythic Mode om dat fysiek-digitale perspectief in de praktijk te zien.
De juiste stap in 2026 is niet om te beweren dat het textielpaspoort al verplicht is. Het gaat erom zuivere productgegevens op te bouwen, bewijsmateriaal vast te leggen en systemen te ontwerpen die zich kunnen aanpassen zodra de definitieve eisen van kracht worden.
Dit artikel bevat algemene informatie en vormt geen juridisch of regelgevend advies. Vereisten en tijdpaden kunnen wijzigen; raadpleeg de definitieve gedelegeerde handelingen en officiële richtsnoeren voordat u beslissingen neemt over naleving.
Officiële bronnen
- Het register voor digitale productpaspoorten is nu operationeel — Europese Commissie, 20 juli 2026
- Digitaal productpaspoort — Europese Commissie
- Textiel en kleding en het digitaal productpaspoort — Europese Commissie
- Digitaal productpaspoort voor marktdeelnemers — Europese Commissie
- Verordening (EU) 2024/1781 (ESPR) — EUR-Lex