Het verbod van de Europese Unie op het vernietigen van onverkochte kleding, kledingaccessoires en schoeisel is op 19 juli 2026 van kracht geworden voor grote ondernemingen. De maatregel valt onder de verordening inzake ecologisch ontwerp voor duurzame producten en gaat gepaard met regels die bedrijven verplichten informatie openbaar te maken over onverkochte consumentenproducten die als afval worden afgevoerd.
Het doel is duidelijk: vernietiging minder acceptabel maken dan preventie, hergebruik, reparatie, doorverkoop of recycling. De Europese Commissie schat dat in Europa 4 tot 9% van het onverkochte textiel wordt vernietigd voordat het ooit is gedragen, wat leidt tot een uitstoot van ongeveer 5,6 miljoen ton CO2.
Wat de regel omvat
Het verbod heeft betrekking op de vernietiging van specifieke categorieën onverkochte kleding, accessoires en schoeisel door grote ondernemingen. De EU heeft daarnaast gedelegeerde regels vastgesteld waarin beperkte uitzonderingen worden omschreven, evenals uitvoeringsregels voor de vormgeving van de informatieverschaffing.
Naar verwachting zullen middelgrote bedrijven in 2030 onder de rapportageverplichtingen vallen. De precieze verplichtingen hangen af van de bedrijfsgrootte, de productcategorie en de relevante wettekst; bedrijven moeten daarom hun eigen situatie beoordelen in plaats van af te gaan op een krantenkop.
Waarom openbaarmaking van belang is
Afval kan onzichtbaar blijven wanneer voorraad binnen een toeleveringsketen verdwijnt. Gestandaardiseerde rapportage maakt het eenvoudiger om te vergelijken wat bedrijven afdanken, waarom dit gebeurde en wat er vervolgens mee is gedaan.
Transparantie heft overproductie niet op zichzelf op, maar verandert wel de prikkels. Investeerders, klanten, toezichthouders en interne teams krijgen een duidelijker beeld van beslissingen rond voorraadbeheer. Ook kan data aan het licht brengen of beweringen over circulariteit overeenkomen met de operationele realiteit.
Retourzendingen maken deel uit van het ontwerpvraagstuk.
Onlinehandel maakt retourneren gemakkelijk, maar kan ook leiden tot voorraden die kostbaar zijn om te inspecteren, opnieuw te verpakken of door te verkopen. De Commissie merkt op dat alleen al in Duitsland jaarlijks bijna 20 miljoen geretourneerde artikelen worden afgedankt.
Het verminderen van afval begint daarom al voordat de retourzending binnenkomt. Betere productinformatie, nauwkeurig maatadvies, een duurzame constructie, een ontwerp dat reparatie mogelijk maakt en een voorzichtige voorraadplanning kunnen onnodige retourlogistiek beperken.
Wat er verandert voor ontwerpers en kleinere merken
Veel onafhankelijke merken vallen niet rechtstreeks onder het verbod dat voor grote bedrijven geldt. De ingeslagen koers blijft echter van belang. Online marktplaatsen, leveranciers en klanten zullen in toenemende mate bewijs verwachten met betrekking tot duurzaamheid, materialen, voorraadbeheer en beslissingen over de levenscyclus van producten.
Nuttige werkwijzen zijn onder andere:
- Produceer in kleinere batches of op aanvraag, waar de economische haalbaarheid dat toelaat.
- Houd bij waarom producten worden geretourneerd en verwerk die gegevens in het ontwerp.
- Zet routes op voor doorverkoop, donatie, reparatie of materiaalherwinning voordat voorraad onverkoopbaar raakt.
- Houd milieuclaims specifiek, gedocumenteerd en verifieerbaar.
- Beschouw onverkochte voorraad als een signaal voor ontwerp en prognoses, niet louter als een probleem van afvoer.
De Mythic Mode perspectief
Luxe wordt vaak geassocieerd met schaarste, maar verantwoorde schaarste is gepland – en ontstaat niet door het vernietigen van overschotten. De regels voor 2026 dwingen de mode-industrie tot meer transparantie over wat ze produceert, wat er overblijft en wat de volgende stappen zijn. De sterkste merken zullen hierop niet reageren met een slogan over naleving, maar met betere producten en betere systemen.
Dit artikel biedt algemene informatie, geen juridisch advies. Raadpleeg de geldende EU-regels en gekwalificeerde adviseurs voor beslissingen over naleving.